خلاصه و رده‌بندی سنی
15+
متن بیانگر این است که وقتی دل نگران آب و نان نیست و حال پریشان ندارد، بهتر است در گوشه‌ای آرام و با سکونت زندگی کرد، زیرا دوران کودکی با موی سپید خوشایند نیست. این متن به آرامش در پیری و دوری از دغدغه‌های مادی اشاره دارد.
متن دارای مفاهیم عمیق فلسفی و مرتبط با تجربیات زندگی است که ممکن است برای کودکان و نوجوانان کم‌سن‌وسال قابل درک نباشد. مناسب‌ترین رده سنی برای درک بهتر این مفاهیم، نوجوانان و بزرگسالان است.
شماره ۱۲۷ - دل از پی آب و نان در آتش نبود
دل از پی آب و نان در آتش نبود
چون حال پریشان و مشوش نبود ۱
پیرانه به کنجی به سکونت بنشین
کز موی سپید کودکی خوش نبود ۲
چون حال پریشان و مشوش نبود ۱
پیرانه به کنجی به سکونت بنشین
کز موی سپید کودکی خوش نبود ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۲۶ - افسوس که عمر رفت بر بیهوده
گوهر بعدی:شماره ۱۲۸ - هر پیر که دل به عشرت و لهو سپرد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
