خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
شاعر از تلف شدن عمر خود در کارهای بیهوده، مصرف لقمه حرام و داشتن نفس آلوده ابراز پشیمانی می‌کند. او از انجام ندادن دستورات الهی و همچنین از کارهای نادرست گذشته خود اظهار ندامت می‌نماید.
مفاهیم عمیق اخلاقی و مذهبی موجود در متن نیاز به درک و تجربه کافی از زندگی دارد که معمولاً در نوجوانان و بزرگسالان یافت می‌شود.
شماره ۱۲۶ - افسوس که عمر رفت بر بیهوده
افسوس که عمر رفت بر بیهوده
هم لقمه حرام هم نفس آلوده ۱
فرمودهٔ ناکرده پشیمانم کرد
هیهات زکرده های نافرموده ۲
هم لقمه حرام هم نفس آلوده ۱
فرمودهٔ ناکرده پشیمانم کرد
هیهات زکرده های نافرموده ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۲۵ - ای دل چه نشسته ای درین ویرانه
گوهر بعدی:شماره ۱۲۷ - دل از پی آب و نان در آتش نبود
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
