خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
شاعر در این ابیات از پیروی کردن از طبیعت خود و نتیجۀ بی‌حاصلی عمرش سخن می‌گوید. او بیان می‌کند که از بی‌سود بودن زندگی غمگین است و این احساس زیان و خجالت را از همین مسئله می‌داند.
مفاهیم عمیق فلسفی و اندوه‌آلود این شعر نیازمند درک و بلوغ فکری است که معمولاً نوجوانان و بزرگسالان از آن برخوردارند. همچنین، موضوعاتی مانند بی‌حاصلی عمر و تأملات وجودی برای سنین پایین‌تر ممکن است نامفهوم یا ناخوشایند باشد.
شماره ۱۲۲ - من پیرو طبعم این ضلالت زآن است
من پیرو طبعم این ضلالت زآن است
بی حاصلم از عمر ملالت زآن است ۱
از بی سودی نمی خورم چندین غم
سرمایه زیان است خجالت زآن است ۲
بی حاصلم از عمر ملالت زآن است ۱
از بی سودی نمی خورم چندین غم
سرمایه زیان است خجالت زآن است ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۲۱ - صد بار بگفتم این دل سوخته را
گوهر بعدی:شماره ۱۲۳ - در باغ وجودم چو گیاهی بنماند
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
