خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
شاعر بیان می‌کند که وقتی امید آزادی در دل فردی زنده می‌شود، پرداختن به چیزهای دیگر اشتباه است و از مخاطب می‌پرسد که آیا ادعای فراغت و مشغولیت در چنین شرایطی منصفانه است.
متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و اخلاقی است که درک آن‌ها به بلوغ فکری و تجربه‌ی زندگی نیاز دارد. همچنین، استفاده از استعاره‌های پیچیده ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر دشوار باشد.
شماره ۲۲۰ - اکنون که تو را امید آزادی خاست
اکنون که تو را امید آزادی خاست
مشغول شدن به دیگری سخت خطاست ۱
دعوی فراغت کنی و مشغولی
انصاف بده فارغ و مشغول رواست؟! ۲
مشغول شدن به دیگری سخت خطاست ۱
دعوی فراغت کنی و مشغولی
انصاف بده فارغ و مشغول رواست؟! ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۲۱۹ - هر مرد که با فراغتش سامان است
گوهر بعدی:شماره ۲۲۱ - اسباب وجود دم به دم تشویش است
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
