خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
این متن بر اهمیت رضایت و بی‌نیازی از طمع تأکید دارد و بیان می‌کند که فردی که از طمع آزاد است، حتی در فقر نیز مانند سلطان زندگی می‌کند. همچنین اشاره می‌کند که طمع بهشت، خود دوزخ است و توصیه می‌کند که از طمع دوری کرده و به کم قانع باشیم.
متن دارای مفاهیم عمیق فلسفی و عرفانی است که درک آن برای سنین پایین‌تر دشوار بوده و نیاز به بلوغ فکری دارد.
شماره ۲۱۹ - هر مرد که با فراغتش سامان است
هر مرد که با فراغتش سامان است
هر چند که مفلسی بود سلطان است ۱
تا هست طمع بهشت دوزخ باشد
فارغ شو و چشم سوزنی میدان است ۲
هر چند که مفلسی بود سلطان است ۱
تا هست طمع بهشت دوزخ باشد
فارغ شو و چشم سوزنی میدان است ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۲۱۸ - هرگه که ببینی دو سه سرگردان را
گوهر بعدی:شماره ۲۲۰ - اکنون که تو را امید آزادی خاست
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
