خلاصه و رده‌بندی سنی 16+

شاعر بیان می‌کند که معشوق او را به بت‌پرستی واداشته و او را از هستی خود بی‌خبر کرده است. مستی ناشی از شب وصال آنها تا روز قیامت ادامه خواهد یافت.

متن دارای مفاهیم عرفانی و عاشقانه‌ای است که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد. همچنین، اشاره به مستی و وصال نیازمند سطحی از بلوغ فکری است.

مشاهده کامل

شماره ۲۰۳ - افکند بتی به بت پرستی ما را

افکند بتی به بت پرستی ما را
او راست خبر که نیست هستی ما را ۱

زان می که شب وصال با هم خوردیم
تا روز قیامت است مستی ما را ۲
وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی) قالب: رباعی تعداد ابیات: ۲ ۳۳۳
کانال گوهرین در ایتا
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۲۰۲ - آن را که دلش خانهٔ توحید بود
گوهر بعدی:شماره ۲۰۴ - ما را تو مدام دل به مستی ندهی
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.