خلاصه و رده‌بندی سنی
12+
شاعر در این متن بیان می‌کند که با کمترین امکانات مانند نان و سبزی راضی است و نیازی به مقام‌های بالا مانند رییس یا قاضی ندارد. همچنین، او با پوشیدن لباس‌های کهنه و ساده، خود را گرم نگه می‌دارد و تصور می‌کند که این لباس‌ها ارزشمند هستند.
مفاهیم موجود در شعر مانند قناعت و رضایت به زندگی ساده، برای نوجوانان و بزرگسالان قابل درک و الهام‌بخش است. همچنین، زبان و ساختار شعر ممکن است برای کودکان کم‌سن‌وسال پیچیده باشد.
شماره ۱۳۷ - نفسم چو به نان و تره از من راضی است
نفسم چو به نان و تره از من راضی است
کی گویم کاین رییس یا آن قاضی است ۱
از تن به پلاس دفع سرما کردم
پندارم کاطلس است یا مقراضی است ۲
کی گویم کاین رییس یا آن قاضی است ۱
از تن به پلاس دفع سرما کردم
پندارم کاطلس است یا مقراضی است ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۳۶ - تا چند کشم غصّهٔ کس ناکس را
گوهر بعدی:شماره ۱۳۸ - از راحت اگر نصیب تو حرمان نیست
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
