خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
شاعر از رنج و غصه‌ای که از افراد نالایق می‌کشد شکایت می‌کند و بیان می‌کند که به دلیل خست خود، حتی به پایین‌ترین افراد نیز تن داده است. او اشاره می‌کند که با کمترین امکانات (دو گز عبا) زندگی می‌کند و در نهایت، از فلک (آسمان) به شدت ناراضی است و آن را سه طلاقه کرده است.
متن دارای مفاهیم عمیق عاطفی و اجتماعی است که درک آن برای نوجوانان و بزرگسالان مناسب است. همچنین، ممکن است برخی از اصطلاحات و تشبیهات برای کودکان و نوجوانان کم‌سن‌وسال نامفهوم باشد.
شماره ۱۳۶ - تا چند کشم غصّهٔ کس ناکس را
تا چند کشم غصّهٔ کس ناکس را
وز خسّت خود خاک شوم هر خس را ۱
کارم به دو گز عبا چو برمی آید
دادم سه طلاق این فلک اطلس را ۲
وز خسّت خود خاک شوم هر خس را ۱
کارم به دو گز عبا چو برمی آید
دادم سه طلاق این فلک اطلس را ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۳۵ - حاشا که من از خاک درت برخیزم
گوهر بعدی:شماره ۱۳۷ - نفسم چو به نان و تره از من راضی است
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
