خلاصه و رده‌بندی سنی
15+
در این شعر، شاعر بیان می‌کند که اگر بتوانیم یک لحظه جان و جهان را ببینیم، می‌توانیم زندگی شاد و عمر جاودانه را تجربه کنیم. او اشاره می‌کند که در آینه‌ای روشن (احتمالاً اشاره به عشق یا معنویت) می‌توان صورت جان را دید.
مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی موجود در شعر ممکن است برای کودکان و نوجوانان کم‌سال قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعاره‌ها و زبان شاعرانه نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد.
شمارهٔ ۱۳۳ - الصفا
گر یک نفس آن جان و جهان بتوان دید
عیش خوش و عمر جاودان بتوان دید ۱
در آینهٔ رخش که روشن بادا
گردم بزنی صورت جان بتوان دید ۲
عیش خوش و عمر جاودان بتوان دید ۱
در آینهٔ رخش که روشن بادا
گردم بزنی صورت جان بتوان دید ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شمارهٔ ۱۳۲ - الصدق
گوهر بعدی:شمارهٔ ۱۳۴ - الصفا
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
