شمارهٔ ۱۳۲ - الصدق

از صدق رهانی دل خود را از حیف
وز صدق رهانی سر خود را از سیف ۱

شاید که تو حدّ صدق از من پرسی
دانی چه بود صدق نگویی کم و کیف ۲