غزل ۴۳۲ - ما دگر کس نگرفتیم به جای تو ندیم

ما دگر کس نگرفتیم به جای تو ندیم
الله الله تو فراموش مکن عهد قدیم ۱

هر یک از دایره جمع به راهی رفتند
ما بماندیم و خیال تو به یک جای مقیم ۲

باغبان گر نگشاید در درویش به باغ
آخر از باغ بیاید بر درویش نسیم ۳

گر نسیم سحر از خلق تو بویی آرد
جان فشانیم به سوغات نسیم تو نه سیم ۴

بوی محبوب که بر خاک احبا گذرد
نه عجب دارم اگر زنده کند عظم رمیم ۵

ای به حسن تو صنم چشم فلک نادیده
وی به مثل تو ولد مادر ایام عقیم ۶

حال درویش چنان است که خال تو سیاه
جسم دل ریش چنان است که چشم تو سقیم ۷

چشم جادوی تو بی واسطه کحل کحیل
طاق ابروی تو بی شائبه وسمه وسیم ۸

ای که دلداری اگر جان منت می‌باید
چاره‌ای نیست در این مسأله الا تسلیم ۹

عشقبازی نه طریق حکما بود ولی
چشم بیمار تو دل می‌برد از دست حکیم ۱۰

سعدیا عشق نیامیزد و عفت با هم
چند پنهان کنی آواز دهل زیر گلیم ۱۱