خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
شاعر در این متن به حضور در محضر معشوق اشاره می‌کند و بیان می‌کند که با صداقت و نیاز به پیشگاه او آمده است. او از دردهای خود سخن می‌گوید و اشاره می‌کند که آنچه در عالم «اَلَست» (پیمان نخستین) به او سپرده شده بود، اکنون با قلب شکسته و صادقانه بازگردانده است.
متن دارای مفاهیم عرفانی و ادبی است که درک آن نیاز به سطحی از بلوغ فکری و آشنایی با ادبیات کلاسیک فارسی دارد.
شماره ۱۲۳ - در حضرت تو صدق و نیاز آوردم
در حضرت تو صدق و نیاز آوردم
وز درد تو قصّهٔ دراز آوردم ۱
نقدی که به من سپرده بودی به اَلَست
قلب و دغل و شکسته باز آوردم ۲
وز درد تو قصّهٔ دراز آوردم ۱
نقدی که به من سپرده بودی به اَلَست
قلب و دغل و شکسته باز آوردم ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۲۲ - آن را که فراموش نئی یادش کن
گوهر بعدی:شماره ۱۲۴ - ای از پی لطف تو دل من نگران
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
