شاعر در این ابیات از سایه و نور به عنوان نمادهایی برای حقایق زندگی استفاده میکند. او خطاب به مخاطب میگوید که تا زمانی که آتشی مانند شمع در سر نداری، نباید تصور کنی که میتوانی بدون سایه زندگی کنی. این متن به نوعی اشاره به پذیرش تمامی ابعاد زندگی، چه روشناییها و چه تاریکیها دارد.
متن دارای مفاهیم نمادین و فلسفی است که درک آنها ممکن است برای کودکان و نوجوانان کمسنوسال دشوار باشد. افراد بالای 15 سال بهتر میتوانند این مفاهیم را درک و تحلیل کنند.
شماره ۲۵ - ایدل ز پی سایه خود چند روی
با نور چرا بسایه ها در گروی ۱
تا بر سرت آتشی نباشد چون شمع
چون شمع گمان مبر که بی سایه شوی ۲
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.