در این متن، شاعر از گل دولت و شاهی خود با افتخار یاد میکند و بیان میکند که با وجود بدگوییهای دیگران، از بند جهان رها شده است. او مانند سوسن که ده زبان دارد، به مدح و ستایش میپردازد و مانند بید که از هر مویی زبانی دارد، سکوت میکند.
این متن دارای مفاهیم عرفانی و ادبی است که ممکن است برای کودکان و نوجوانان کمسنوسال قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعارهها و تشبیههای پیچیده نیاز به سطحی از بلوغ فکری و ادبی دارد.
شماره ۲۴ - ای از گل دولت تو شاهی بوئی
از بند جهان برغم هر بد گوئی ۱
چون سوسن ده زبان بمدحت کوشم
چون بید زبانی کنم از هر موئی ۲
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.