خلاصه و رده‌بندی سنی
15+
این متن شعری عاشقانه و عرفانی است که در آن شاعر از عشق به معشوق و زیبایی‌های او سخن می‌گوید. با استفاده از استعاره‌های زیبا مانند نسیم زلف، سایه زلف، و پرتو لعل، احساسات عمیق و اشتیاق به وصال معشوق بیان شده است. همچنین، اشاره‌هایی به مفاهیم عرفانی مانند سلوک و علم نیز دیده می‌شود.
متن دارای مفاهیم عاشقانه و عرفانی است که ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعاره‌های پیچیده و مفاهیم عمیق نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد که معمولاً از سنین نوجوانی به بعد ایجاد می‌شود.
شماره ۶ - از نسیم زلفش ای باد سحر
از نسیم زلفش ای باد سحر
گر خبر داری چرائی بی خبر
چند پیمائی هوا بر کوی او
گر گذر داری ز گردون بر گذر
سایه ی زلفش سواد چشم تست
گر نمی بینی زهی نور بصر
پرتو لعلت فروغ وصل اوست
گر نمی دانی زهی صاحب نظر
سالک بی علم و علم بی سلوک
هست اگر خود سر بسر روزی و زر
شمع و تاریکی و نابینا و چاه
تیغ و ناهشیار بی پرهیز و سر
ای امامی آفتاب اندر شبست
در عبارت وصل آن زیبا پسر
گر خبر داری چرائی بی خبر
چند پیمائی هوا بر کوی او
گر گذر داری ز گردون بر گذر
سایه ی زلفش سواد چشم تست
گر نمی بینی زهی نور بصر
پرتو لعلت فروغ وصل اوست
گر نمی دانی زهی صاحب نظر
سالک بی علم و علم بی سلوک
هست اگر خود سر بسر روزی و زر
شمع و تاریکی و نابینا و چاه
تیغ و ناهشیار بی پرهیز و سر
ای امامی آفتاب اندر شبست
در عبارت وصل آن زیبا پسر
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۵ - مرا که گفت که دل بگسل از دیار و ز یار
گوهر بعدی:شماره ۷ - نه رای آنکه به ترک دیار و یار کنم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
