این متن شعری است که در ستایش و تمجید از شخصی به نام ایاز سروده شده است. شاعر از فضایل اخلاقی، سخاوت، جایگاه والا و تأثیرگذاری ایاز در جهان سخن میگوید. همچنین، به نقش او در افزایش عزت و شکوه ملک و ملت اشاره میکند. متن مملو از مضامین معنوی، اخلاقی و اجتماعی است.
متن دارای مفاهیم عمیق ادبی و اخلاقی است که درک آن برای کودکان دشوار است. همچنین، استفاده از اصطلاحات و تشبیهات پیچیدهی شعری نیاز به سطحی از بلوغ فکری و ادبی دارد.
شماره ۱۱ - ایاز بهر تفاخر مخدرات سپهر
همیشه در حرم حرمت تو کرده سجود ۱
سبب وجود بو دار نه چرخ وارون کار
نیافریدی خود واجب الوجود، وجود ۲
در تو مقصد گیتی است ز آنکه باز نگشت
ز آستانه او هیچ خلق بی مقصود ۳
زمانه دست بیکبارگی ز بخل بشست
چو دید پای سخای تو در خزائن جود ۴
اگر چنانچه بپرسی ز چرخ آیینه گون
که زنگ حادثه ز آیینه رخت که زود ۵
بخاکپای تو کز نه فلک جواب آید
که صدر مسند اقبال، فخر دین داود ۶
زهی ز جاه تو قاصر ضمیر هر مخلوق
خهی ز جود تو خرم روان هر موجود ۷
مقدمست سخای تو بر صدای سئوال
منزهست کمال تو ز انتقام حسود ۸
ز خاک درگه و تعظیم آستانه تو
بنزد عالم و جاهل، بر خواص ور نود ۹
که ملک و ملت و دیوان و صدر مسند را
محل و رونق و تعظیم و قدر و جاه فزود ۱۰
مدام تا نشود دور آسمان باطل
مقیم تا نبود گردش زمین معهود ۱۱
ترا سعود قرین باد و کردگار معین
ترا زمانه رهی باد و عاقبت محمود ۱۲
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.