در این متن، شاعر از رابطهی بین گل و خار صحبت میکند و اشاره میکند که گل و خار با هم وجود دارند و جداییناپذیرند. او تأکید میکند که گل بدون خار دیده نشده و خار نیز بخشی از زیباییهای گل است. در نهایت، شاعر به نقش یار در بخشیدن عطر گل اشاره میکند.
متن دارای مفاهیم نمادین و عرفانی است که درک آن نیاز به بلوغ فکری و آشنایی با ادبیات تمثیلی دارد.
شماره ۱۰ - آن شنیدی که خار در گلزار
گل خوشبوی را برادر خواند ۱
راست می گفت لیکن از پی خار
هیچ دانا درخت گل ننشاند ۲
بلکه دانا چو گلبنی پرورد
چون بر اندام اولیا افشاند ۳
ای امامی بگل نگردد خار
چشم ادراکت از چه خیره بماند ۴
گل بی خار کس نکشت و نرست
هیچکس هیچ جا ندید و نخواند ۵
بوی گل، گل بلطف یار دهد
بلبلی را که دل ز خار بماند ۶
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.