خلاصه و ردهبندی سنی
16+
این شعر عاشقانه و پراحساس، از عشق و درد فراق میگوید. شاعر با استفاده از استعارههای زیبا مانند «پسته»، «نمک»، «تیغ» و «مرهم»، احساسات خود را بیان میکند. او از شور عشق، رنج جدایی و رفتارهای contradicting معشوق شکایت دارد.
متن حاوی مضامین عاشقانهی عمیق و احساسات پیچیدهی انسانی است که درک آن برای نوجوانان و بزرگسالان مناسبتر است. همچنین، استفاده از استعارههای پیچیده ممکن است برای کودکان قابلدرک نباشد.
شماره ۳۷۰ - دارم ز پسته ی تو بدل آتشین نمک
دارم ز پسته ی تو بدل آتشین نمک
بستان که کس ندیده کبابی بدین نمک ۱
دامن کشان و دست فشان می کنی خرام
می گیرد از غبار تو روی زمین نمک ۲
گویا کسی که مرهم داغ دلم نهد
در دست تیغ دارد و در آستین نمک ۳
شوری که من ز عشق تو دارم نداشت کس
زیرا که کس نداشت جوانی بدین نمک ۴
گاهم بزهر چشم جگر می کنی کباب
گاهم به دیده می زنی از خشم و کین نمک ۵
در گریه ی فراق، فغانی ز بخت شور
زد بر سواد دیده ی مردم نشین نمک ۶
بستان که کس ندیده کبابی بدین نمک ۱
دامن کشان و دست فشان می کنی خرام
می گیرد از غبار تو روی زمین نمک ۲
گویا کسی که مرهم داغ دلم نهد
در دست تیغ دارد و در آستین نمک ۳
شوری که من ز عشق تو دارم نداشت کس
زیرا که کس نداشت جوانی بدین نمک ۴
گاهم بزهر چشم جگر می کنی کباب
گاهم به دیده می زنی از خشم و کین نمک ۵
در گریه ی فراق، فغانی ز بخت شور
زد بر سواد دیده ی مردم نشین نمک ۶
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۳۶۹ - تا کی روم ز کوی تو غمگین و دردناک
گوهر بعدی:شماره ۳۷۱ - محروم باد چشم من از گلشن وصال
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.