شماره ۲۱۷ - دوشم چراغ دیده به صد نور و تاب بود

دوشم چراغ دیده به صد نور و تاب بود
در سر شراب و در نظرم آفتاب بود ۱

تا روز در مشاهده ی شمع روی دوست
می سوختم چرا که نه هنگام خواب بود ۲

بزمی به از هزار پریخانه ی چگل
دل در میان به صورت و معنی خراب بود ۳

من در میانه سوخته چون دانه ی سپند
وز هر کرانه کار حسود اضطراب بود ۴

با آه و ناله گرچه سرآمد زمان وصل
از نقد عمرم آن دو نفس در حساب بود ۵

از غایت حیا نتوانست دیدنش
هم شرم روی او برخ او حجاب بود ۶

تسبیح صوفیان گرو نقل و باده شد
تسبیح را چه قدر سخن در کتاب بود ۷

از زهر چشم و تیغ زبانش خبر نبود
دیوانه یی که بر سر آتش کباب بود ۸

ساقی ز آه گرم فغانی مرو بتاب
او را چه اختیار گناه شراب بود ۹