خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
این شعر عاشقانه و عرفانی از زبان عاشقی دیوانه و رند بیان می‌شود که در آتش عشق و غیرت می‌سوزد. او از شمع و پروانه، می و مستی، و گوشه‌ی ویرانه به عنوان نمادهایی برای بیان حال خود استفاده می‌کند. همچنین، انتقادی به زاهدان و تظاهر به تقوا دارد و شیوه‌ی رندان میخواره را می‌ستاید.
محتوا شامل مفاهیم عمیق عرفانی و عاشقانه است که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد. همچنین، اشاره به می و مستی و نقد اجتماعی موجود در شعر، آن را برای گروه سنی بالاتر مناسب می‌سازد.
شماره ۴۳ - بسوز ای شمع خوبان عاشق دیوانه ی خود را
بسوز ای شمع خوبان عاشق دیوانه ی خود را
مشرف کن بتشریف بقا پروانه ی خود را ۱
تو شمع بزم اغیاری و من در آتش غیرت
زبرق آه روشن میکنم کاشانه ی خود را ۲
سر من در خمارست از می لعل لبت ای گل
بهر خاری میفشان جرعه ی پیمانه ی خود را ۳
مزن سنگ ملامت زاهدا بر ساغر رندان
اگر خواهی سلامت سبحه ی صد دانه ی خود را ۴
چنان از باده ی بزم وصالت بیخبر گشتم
که از مستی ندانم باز راه خانه ی خود را ۵
زکنج عافیت تا در میان مردم افتادم
فراوان یاد کردم گوشه ی ویرانه ی خود را ۶
نیازست و محبت شیوه ی رندان میخواره
غنیمت دان فغانی شیوه ی رندانه ی خود را ۷
مشرف کن بتشریف بقا پروانه ی خود را ۱
تو شمع بزم اغیاری و من در آتش غیرت
زبرق آه روشن میکنم کاشانه ی خود را ۲
سر من در خمارست از می لعل لبت ای گل
بهر خاری میفشان جرعه ی پیمانه ی خود را ۳
مزن سنگ ملامت زاهدا بر ساغر رندان
اگر خواهی سلامت سبحه ی صد دانه ی خود را ۴
چنان از باده ی بزم وصالت بیخبر گشتم
که از مستی ندانم باز راه خانه ی خود را ۵
زکنج عافیت تا در میان مردم افتادم
فراوان یاد کردم گوشه ی ویرانه ی خود را ۶
نیازست و محبت شیوه ی رندان میخواره
غنیمت دان فغانی شیوه ی رندانه ی خود را ۷
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۴۲ - مدامت چهره گلگون از شراب لاله گون بادا
گوهر بعدی:شماره ۴۴ - خدا را صاف کن با ما دل بی کینه ی خود را
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
