خلاصه و رده‌بندی سنی
15+
شاعر از بخت سیاه و ناله‌های بی‌اثر خود شکایت می‌کند و از آه خود می‌خواهد تا به آسمان برود. او با اشاره به گذشتن شب، مخاطب را به حرکت و تلاش دعوت می‌کند.
متن دارای مضامین عرفانی و احساسی است که ممکن است برای کودکان و نوجوانان کم‌سال قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از اصطلاحات ادبی و پیچیدگی‌های زبانی آن، مناسب مخاطبان با سطح درک بالاتر است.
شماره ۱۳۹ - ای بخت سیاه بخت تدبیری کن
ای بخت سیاه بخت تدبیری کن
وی ناله سینه سوز تاثیری کن ۱
ای آه تورا به آسمان باید رفت
برخیز که شب گذشت شبگیری کن ۲
وی ناله سینه سوز تاثیری کن ۱
ای آه تورا به آسمان باید رفت
برخیز که شب گذشت شبگیری کن ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۳۸ - تا چند به بزم غیر تنها رفتن
گوهر بعدی:شماره ۱۴۰ - ای اشک بود بر رخت ای رشک ختن
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
