خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
شاعر از دوری معشوق خود رنج می‌برد و شب‌ها در فراق او با شمع می‌گرید تا جایی که هر دو کور می‌شوند.
متن دارای مفاهیم عاشقانه و غم‌انگیز است که درک آن نیاز به بلوغ عاطفی دارد. همچنین، استفاده از استعاره‌های پیچیده مانند 'ناخن زن زخم‌های ناسور' و 'با هم بگریستیم که تا کور شدیم' ممکن است برای کودکان و نوجوانان کم‌سن‌وسال نامفهوم باشد.
شماره ۱۳۲ - تا از سر کوی آن صنم دور شدیم
تا از سر کوی آن صنم دور شدیم
ناخن زن زخم های ناسور شدیم ۱
شب های من و شمع در فراق رخ او
با هم بگریستیم که تا کور شدیم ۲
ناخن زن زخم های ناسور شدیم ۱
شب های من و شمع در فراق رخ او
با هم بگریستیم که تا کور شدیم ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۳۱ - ای کوی تو درد و غم فراوان بردیم
گوهر بعدی:شماره ۱۳۳ - ما چشم ز جستجوی درمان پوشیم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
