خلاصه و ردهبندی سنی
16+
شاعر از نابینایی خود میگوید اما ادعا میکند که با وجود این نابینایی، از افراد خوب و بد میبیند. وقتی از او پرسیده میشود که آیا چیزی میبیند، پاسخ میدهد که بله، عیوب دیگران را میبیند.
محتوا دارای مفاهیم انتزاعی و انتقادی است که ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد. همچنین، نگاه انتقادی به رفتارهای انسانی نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد.
شماره ۱۳۰ - دی با کوری کش از خسان می بینم
دی با کوری کش از خسان می بینم
وز بد نفسان و واپسان می بینم ۱
گفتم که بگو هیچ توانی دیدن
گفتا آری عیب کسان می بینم ۲
وز بد نفسان و واپسان می بینم ۱
گفتم که بگو هیچ توانی دیدن
گفتا آری عیب کسان می بینم ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۲۹ - گویم که دری زوصل اگر باز کنم
گوهر بعدی:شماره ۱۳۱ - ای کوی تو درد و غم فراوان بردیم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.