خلاصه و ردهبندی سنی
15+
شاعر از دل ناآرام و بهانهجوی خود میپرسد و حال آشفتگی خود و دلش را بیان میکند.
متن دارای مفاهیم عاطفی و احساسی است که درک آن برای نوجوانان و بزرگسالان مناسبتر است.
شماره ۱۲۵ - حال دل از آن بهانه جو می پرسم
حال دل از آن بهانه جو می پرسم
بد حالی دل از آن نکو می پرسم ۱
آشفتگیم به بین که دارم دل را
در دامن خویش و حال او میپرسم ۲
بد حالی دل از آن نکو می پرسم ۱
آشفتگیم به بین که دارم دل را
در دامن خویش و حال او میپرسم ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۲۴ - از دوری آفتاب عالم سوزم
گوهر بعدی:شماره ۱۲۶ - بر خاک کف پای تو چون رخ نالم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.