خلاصه و ردهبندی سنی
14+
شاعر از دوری آفتاب و تاریکی بخت خود شکایت میکند و بیان میکند که روز و شب برایش یکسان شدهاند، چرا که روزهایش از شبها نیز تیرهتر است.
محتوا دارای مفاهیم عمیق عاطفی و فلسفی است که درک آن برای کودکان دشوار بوده و مناسب سنین بالاتر است.
شماره ۱۲۴ - از دوری آفتاب عالم سوزم
از دوری آفتاب عالم سوزم
وز تیرگی بخت بلا اندوزم ۱
روز از شب و شب ز روز نشناختمی
گر تیره تر از شبم نبودی روزم ۲
وز تیرگی بخت بلا اندوزم ۱
روز از شب و شب ز روز نشناختمی
گر تیره تر از شبم نبودی روزم ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۲۳ - گر بینم یار وگر نبینم میرم
گوهر بعدی:شماره ۱۲۵ - حال دل از آن بهانه جو می پرسم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.