خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
شاعر در این ابیات از غم و اندوه عمیق خود می‌گوید که تمام اشک‌هایش را در اندیشه‌های دل از دست داده و خونش در رگ‌های دل سوخته است. او به حدی شرمسار است که نمی‌تواند پیمانهٔ چشمش را از شیشهٔ دل پر کند.
متن حاوی مضامین عمیق عاطفی و عرفانی است که درک آن به بلوغ فکری و تجربهٔ احساسی بیشتری نیاز دارد. همچنین، استفاده از استعاره‌های پیچیده مانند 'شیشهٔ دل' و 'سوختن خون در رگ‌ها' ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر دشوار باشد.
شماره ۱۱۳ - اشکم همه صرف شد در اندیشه ی دل
اشکم همه صرف شد در اندیشه ی دل
خونم همه سوخت در رگ و ریشه ی دل ۱
القصه چنان شرم که نتوانم کرد
پیمانه ی دیده را پر از شیشه ی دل ۲
خونم همه سوخت در رگ و ریشه ی دل ۱
القصه چنان شرم که نتوانم کرد
پیمانه ی دیده را پر از شیشه ی دل ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۱۲ - هجوم نگذارد از کف ای مایه بخل
گوهر بعدی:شماره ۱۱۴ - دی توبه به امر دوستی بشکستم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
