خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
این متن به موضوع بخل و پیامدهای منفی آن می‌پردازد. شاعر از فرد بخیل انتقاد می‌کند که نه‌تنها دامان خود را از بخل پر کرده، بلکه از ننگ آن نیز نمی‌هراسد. در نهایت اشاره می‌کند که بخل باعث شده فرد حتی گردن خود را نیز از شرم پنهان کند.
متن دارای مفاهیم انتقادی و اخلاقی است که درک آن به سطحی از بلوغ فکری نیاز دارد. همچنین، استفاده از استعاره‌های ادبی ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر دشوار باشد.
شماره ۱۱۲ - هجوم نگذارد از کف ای مایه بخل
هجوم نگذارد از کف ای مایه بخل
دامان ترا چنان که تو دامن بخل ۱
از ننگ نمیکنی نهان بخل از خلق
از بخل بود ترا نهان گردن بخل ۲
دامان ترا چنان که تو دامن بخل ۱
از ننگ نمیکنی نهان بخل از خلق
از بخل بود ترا نهان گردن بخل ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۱۱ - در طره چون شبش دل شعله مثال
گوهر بعدی:شماره ۱۱۳ - اشکم همه صرف شد در اندیشه ی دل
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
