خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
این شعر به توصیف فردی معتاد به تریاک می‌پردازد که با تیغ زدن به او، تریاک از بدنش خارج می‌شود. شاعر با زبانی طنزآمیز و کنایه‌آمیز، وضعیت این فرد را به تصویر می‌کشد.
متن به موضوع اعتیاد اشاره دارد و ممکن است برای کودکان و نوجوانان کم‌سن‌وسال نامناسب باشد. همچنین، درک طنز و کنایه‌های موجود در شعر نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد.
شماره ۱۰۲ - آن خواجه که کم باد ز عالم نامش
آن خواجه که کم باد ز عالم نامش
تریاکی بس اگر دهم دشنامش ۱
چون قبه خشخاش گرش تیغ زنم
تریاک برون تراود از اندامش ۲
تریاکی بس اگر دهم دشنامش ۱
چون قبه خشخاش گرش تیغ زنم
تریاک برون تراود از اندامش ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۰۱ - شهانه دلم ساخت مفتون زلفش
گوهر بعدی:شماره ۱۰۳ - رفتن نتوان به کوی آن کافر کیش
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
