خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
این شعر از عشق و اندوه سخن می‌گوید. شاعر از دل‌داغدیده و مقایسه‌ای بین زیبایی معشوق و بخت خود می‌گوید. همچنین، از تغییر حالات ماه و شب صحبت می‌کند که می‌تواند نمادی از دگرگونی احساسات باشد.
مفاهیم عمیق عاشقانه و استفاده از استعاره‌های ادبی ممکن است برای مخاطبان کم‌سن‌وسال نامفهوم باشد. همچنین، درک زیبایی‌شناسی شعرهای کلاسیک معمولاً به بلوغ فکری و تجربه بیشتر نیاز دارد.
شماره ۷۰ - شوخی که دلش داغ دل گلشن شد
شوخی که دلش داغ دل گلشن شد
زینش چه که رخت او چو بخت من شد ۱
گر ماه چهارده شب کرد لباس
مه تیره بگشت بلکه شب روشن شد ۲
زینش چه که رخت او چو بخت من شد ۱
گر ماه چهارده شب کرد لباس
مه تیره بگشت بلکه شب روشن شد ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۶۹ - تا یار سیه بیهوش چو بخت من شد
گوهر بعدی:شماره ۷۱ - هرچند که عمر مایه ناز آمد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
