خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
در این متن، شاعر با استفاده از تشبیهات زیبا، ویژگی‌های معشوق را توصیف می‌کند. چهره‌اش را به باغی پرگل، چشمانش را به فتنه‌ای از ترکستان و دهانش را به سر مگویی بی‌صدا تشبیه می‌کند که قابل توصیف نیست.
این متن دارای مضامین عاشقانه و ادبی است که ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از تشبیهات و اصطلاحات ادبی نیاز به سطحی از بلوغ فکری و ادبی دارد.
شماره ۴۲ - دل رویش را رشک نگارستان گفت
دل رویش را رشک نگارستان گفت
چشمانش را فتنه ترکستان گفت ۱
گفتم دهنش گفت ازین هیچ مپرس
کاین سر مگوست هیچ ازین نتوان گفت ۲
چشمانش را فتنه ترکستان گفت ۱
گفتم دهنش گفت ازین هیچ مپرس
کاین سر مگوست هیچ ازین نتوان گفت ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۴۱ - افسوس که از کنار من یاری رفت
گوهر بعدی:شماره ۴۳ - آن میر که خویش را کلامی می گفت
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
