خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
شاعر از سرنوشت و تقدیر شکایت دارد و می‌گوید که آنچه از گردون (آسمان) گرفته، زیبا نیست و آرزو می‌کند که چنین نصیبی نداشته باشد. او همچنین بیان می‌کند که در این جهان خاکی، مانند یک غریب و بی‌گانه است و حرفی برای گفتن ندارد.
متن دارای مفاهیم عمیق فلسفی و عرفانی است که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد. همچنین، لحن آن حاوی ناامیدی و غم است که مناسب سنین بالاتر است.
شماره ۱۳ - شعری که ازو گرفت نه گردون زیب
شعری که ازو گرفت نه گردون زیب
بد گویم هیهات مبادام نصیب ۱
آخر چه توان گفت که می گوید نیست
در عالم خاک زاده ی قدس غریب ۲
بد گویم هیهات مبادام نصیب ۱
آخر چه توان گفت که می گوید نیست
در عالم خاک زاده ی قدس غریب ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۲ - ای شاهد جود از تو در زیر نقاب
گوهر بعدی:شماره ۱۴ - ای شعر تو چون حسن سراپا همه زیب
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
