خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
در این شعر، شاعر به ستایش شخصی به نام «شاهد جود» می‌پردازد که از سخاوت و بخشندگی او سخن می‌گوید. شاعر بیان می‌کند که اگر مردم نان (نماد بخشش) او را در خواب ببینند، از شدت گرسنگی و محرومیت می‌میرند. همچنین اشاره می‌کند که حتی اگر از شدت گرسنگی میل به غذا داشته باشند، از چشمان بی‌آب آنها اشکی جاری نمی‌شود، زیرا بخشش‌های او بی‌نظیر است.
این شعر دارای مفاهیم عمیق عرفانی و ادبی است که درک آن به سطحی از بلوغ فکری و آشنایی با ادبیات کهن فارسی نیاز دارد. همچنین، استفاده از استعاره‌های پیچیده ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر دشوار باشد.
شماره ۱۲ - ای شاهد جود از تو در زیر نقاب
ای شاهد جود از تو در زیر نقاب
می میری اگر نان تو ببینند به خواب ۱
از غایت امساک اگر میل کشند
بیرون ناید ز چشم بی آبت آب ۲
می میری اگر نان تو ببینند به خواب ۱
از غایت امساک اگر میل کشند
بیرون ناید ز چشم بی آبت آب ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۱ - چشمم زین پیش ای بت خورشید جناب
گوهر بعدی:شماره ۱۳ - شعری که ازو گرفت نه گردون زیب
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
