هوش مصنوعی:
این متن شعری است که با استفاده از تصاویر و استعارههای زیبا، مفاهیم عشق، زیبایی، و عرفان را بیان میکند. شاعر از عناصر طبیعت مانند آفتاب، ماه، ابرو، و سرو برای توصیف معشوق و احساسات خود استفاده میکند. همچنین، مفاهیمی مانند عشق، صبر، و فداکاری در این شعر به چشم میخورد.
رده سنی:
16+
این شعر حاوی مفاهیم عمیق عرفانی و عاشقانه است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعارهها و تصاویر پیچیده نیاز به سطحی از بلوغ فکری و تجربه دارد تا به درستی درک شود.
غزل ۲۳۴ - آفتاب از کوه سر بر میزند
آفتاب از کوه سر بر میزند
ماهروی انگشت بر در میزند ۱
آن کمان ابرو که تیر غمزهاش
هر زمانی صید دیگر میزند ۲
دست و ساعد میکشد درویش را
تا نپنداری که خنجر میزند ۳
یاسمین بویی که سرو قامتش
طعنه بر بالای عرعر میزند ۴
روی و چشمی دارم اندر مهر او
کاین گهر میریزد آن زر میزند ۵
عشق را پیشانیی باید چو میخ
تا حبیبش سنگ بر سر میزند ۶
انگبین رویان نترسند از مگس
نوش میگیرند و نشتر میزند ۷
در به روی دوست بستن شرط نیست
ور ببندی سر به در بر میزند ۸
سعدیا دیگر قلم پولاد دار
کاین سخن آتش به نی در میزند ۹
ماهروی انگشت بر در میزند ۱
آن کمان ابرو که تیر غمزهاش
هر زمانی صید دیگر میزند ۲
دست و ساعد میکشد درویش را
تا نپنداری که خنجر میزند ۳
یاسمین بویی که سرو قامتش
طعنه بر بالای عرعر میزند ۴
روی و چشمی دارم اندر مهر او
کاین گهر میریزد آن زر میزند ۵
عشق را پیشانیی باید چو میخ
تا حبیبش سنگ بر سر میزند ۶
انگبین رویان نترسند از مگس
نوش میگیرند و نشتر میزند ۷
در به روی دوست بستن شرط نیست
ور ببندی سر به در بر میزند ۸
سعدیا دیگر قلم پولاد دار
کاین سخن آتش به نی در میزند ۹
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۹
۷۷۹
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۲۳۳ - روندگان مقیم از بلا نپرهیزند
گوهر بعدی:غزل ۲۳۵ - بلبلی بیدل نوایی میزند
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.