خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
شاعر در این بیت‌ها زیبایی چهره و قامت معشوق را با گل یاسمن و سرو مقایسه می‌کند و بیان می‌کند که نقاش ازل (خداوند) هنگام آفرینش صورت زیبای معشوق، هیچ‌چیز را دریغ نکرده جز دهان او را.
این شعر حاوی مفاهیم عرفانی و فلسفی است که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد. همچنین استفاده از استعاره‌های پیچیده و زبان ادبی کلاسیک، فهم آن را برای سنین پایین‌تر دشوار می‌سازد.
شماره ۱۱۵ - نه چون رخ تو گلی بود یاسمنی
نه چون رخ تو گلی بود یاسمنی
نه چون قد تو سرو بود در چمنی ۱
نقاش ازل که روی خوب تو نگاشت
از تو چه دریغ داشت الا دهنی ۲
نه چون قد تو سرو بود در چمنی ۱
نقاش ازل که روی خوب تو نگاشت
از تو چه دریغ داشت الا دهنی ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۱۴ - ما را ندهد سپهر یک جرعه می
گوهر بعدی:شماره ۱۱۶ - ای بیش ز مه بنیکوئی و کم نی
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
