شماره ۱۴۷ - اگر رخت از جهان بیرون نهی به

اگر رخت از جهان بیرون نهی به
ازین تر دامنان گر وا رهی به ۱

تماشا گاه جانت بس فراخست
اگر زین تنگنا بیرون جهی به ۲

گل امید ازینان نشکفد هیچ
اگر خار دل خود کم نهی به ۳

چوقوت شمع هم از شمع باشد
حقیقت عمر او را کوتهی به ۴

بگرد بید بی بر چند گردی
غرض سایه است هم سروسهی به ۵

ز دونان سوی صاحب دولتی پوی
که تیزخواجه از ریش رهی به ۶

تملق کن چو دشمن گشت غالب
چو درمانی ز شیری روبهی به ۷

بهی کن گر کسی بد کرد با تو
که داند هر کسی کز بد بهی به ۸

نباید عیبم ار چیزی ندارم
که دست سرو آزاده تهی به ۹

زعلم و حکمتت کاری نیاید
برو هم ابلهی کن کابلهی به ۱۰