خلاصه و رده‌بندی سنی 16+

این شعر عاشقانه بیانگر احساسات شاعر نسبت به معشوق است. او از وفاداری و عشق عمیق خود سخن می‌گوید، اما همچنین از بی‌وفایی و درد هجران شکایت دارد. شاعر از معشوق می‌خواهد که وعده‌های بی‌اساس ندهد و دلش را به کسی نسپارد که ارزش آن را ندارد. در نهایت، او از ترس درد جدیدی که ممکن است بر سرش بیاید، از این عشق دوری می‌کند.

محتوا شامل مضامین عاشقانه و احساسی عمیق است که ممکن است برای کودکان و نوجوانان کم‌سن‌وسال قابل درک نباشد. همچنین، برخی از مفاهیم مانند هجران و درد عشق ممکن است برای گروه‌های سنی پایین سنگین باشد.

مشاهده کامل

شماره ۱۰۶ - خنک آنکه معشوقه چون تو دارد

خنک آنکه معشوقه چون تو دارد
که هرگز بیک بوسه یادش نیارد ۱

وفا از دل تو کسی جوید ایجان
که خواهد که بر آب نقشی نگارد ۲

مده وعده فردا که هجرت سرآن
ندارد که ما را بفردا گذارد ۳

بزلفت سپردم دل و نیست برجای
کسی دل بهندوی کافر سپارد؟ ۴

میان من و تو دلی گشت ضایع
بیا تا ببینیم کاین دل که دارد ۵

تو داری تو داری و داند همه کس
ولیکن بگفتن که یارد که یارد ۶

مرا خود نمی باید این دل که ترسم
که درد سر دیگرم بر سر آرد ۷
کانال گوهرین در ایتا
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۱۰۵ - چگونه عاشقی را جان بماند
گوهر بعدی:شماره ۱۰۷ - باز عشقم کار بلبل میکند
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.