غزل ۱۶۹ - تو را ز حال پریشان ما چه غم دارد

تو را ز حال پریشان ما چه غم دارد
اگر چراغ بمیرد صبا چه غم دارد ۱

تو را که هر چه مرادست می‌رود از پیش
ز بی مرادی امثال ما چه غم دارد ۲

تو پادشاهی گر چشم پاسبان همه شب
به خواب درنرود پادشا چه غم دارد ۳

خطاست این که دل دوستان بیازاری
ولیک قاتل عمد از خطا چه غم دارد ۴

امیر خوبان آخر گدای خیل توایم
جواب ده که امیر از گدا چه غم دارد ۵

بکی العذول علی ماجری لاجفانی
رفیق غافل از این ماجرا چه غم دارد ۶

هزار دشمن اگر در قفاست عارف را
چو روی خوب تو دید از قفا چه غم دارد ۷

قضا به تلخی و شیرینی ای پسر رفتست
تو گر ترش بنشینی قضا چه غم دارد ۸

بلای عشق عظیمست لاابالی را
چو دل به مرگ نهاد از بلا چه غم دارد ۹

جفا و هر چه توانی بکن که سعدی را
که ترک خویش گرفت از جفا چه غم دارد ۱۰