خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
این متن شعری است که دربارهٔ عشق، وفاداری، و رنج‌های عاشقانه صحبت می‌کند. شاعر از بی‌وفایی، دورویی، و آزارهای معشوق شکایت دارد و تأکید می‌کند که چنین رفتارهایی شایسته نیست. همچنین، او از سنگدلی معشوق و نادیده گرفتن احساسات عاشق انتقاد می‌کند.
متن دارای مفاهیم عمیق عاطفی و اجتماعی است که درک آن به بلوغ فکری و تجربهٔ زندگی نیاز دارد. همچنین، ممکن است برخی از مضامین مانند رنج عشق و انتقاد از رفتارهای ناپسند برای مخاطبان کم‌سن‌وسال نامفهوم یا سنگین باشد.
شماره ۷۷ - تو گر سرد چندین بگوئی نشاید
تو گر سرد چندین بگوئی نشاید
ور آزار دلها بجوئی نشاید ۱
بران کو کهین دوستدار تو باشد
بهر دم بپائی بپوئی نشاید ۲
گهی دوستی گاه دشمن ندانی
که این ده دلی و دوروئی نشاید ۳
ز تو این جفا بر دل عاشق تو
اگر خود همه جان اوئی نشاید ۴
چه سنگین دلی کز چنین گونه مارا
جگر میخوری و نگوئی نشاید ۵
تو ایدل از و خون بخون چند شوئی
اگر دست از وی بشوئی نشاید؟ ۶
ور آزار دلها بجوئی نشاید ۱
بران کو کهین دوستدار تو باشد
بهر دم بپائی بپوئی نشاید ۲
گهی دوستی گاه دشمن ندانی
که این ده دلی و دوروئی نشاید ۳
ز تو این جفا بر دل عاشق تو
اگر خود همه جان اوئی نشاید ۴
چه سنگین دلی کز چنین گونه مارا
جگر میخوری و نگوئی نشاید ۵
تو ایدل از و خون بخون چند شوئی
اگر دست از وی بشوئی نشاید؟ ۶
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۷۶ - بی تو عیشم سخت ناخوش میرود
گوهر بعدی:شماره ۷۸ - تا خط تو رخت بیرون میکشد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
