شماره ۶۷ - دل را همه آن ز دست برخیزد

دل را همه آن ز دست برخیزد
کانگه که ز پا نشست برخیزد ۱

از هجر تو دل درآمدست از پای
تا خود بکدام دست برخیزد ۲

کس با تو شبی ز پای ننشیند
تا از سر هر چه هست برخیزد ۳

هر روز بقصد جان صد عاشق
آن سنبل گل پرست برخیزد ۴

با آن لب چون میت عجب نبود
چشم تو که نیم مست برخیزد ۵

وصل تو گشاده روی بنشیند
چون دید که دل ببست برخیزد ۶

پنجاه دل افکند بیک ساعت
تیری که ترا ز شست برخیزد ۷