خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
این متن شعری عاشقانه است که در آن شاعر از عشق عمیق خود به معشوق سخن می‌گوید و از رنج‌ها و ملامت‌های ناشی از این عشق شکایت می‌کند. او از زیبایی‌های معشوق مانند خط مشک‌رنگ و قد سروی او یاد می‌کند و بیان می‌کند که عشق به معشوق برایش مانند قیامت است.
متن دارای مضامین عاشقانه عمیق و استفاده از استعاره‌های پیچیده است که درک آن برای مخاطبان زیر 16 سال ممکن است دشوار باشد. همچنین، برخی از مفاهیم مانند رنج عشق و ملامت‌های ناشی از آن ممکن است برای سنین پایین مناسب نباشد.
شماره ۱۱ - بر من ز عشق دوست بنوعی قیامتست
بر من ز عشق دوست بنوعی قیامتست
جانم ز عشق در همه عالم علامتست ۱
از روزگار خویش مرا صد شکایتست
وز دوستان خویش مرا صد ملامتست ۲
گردل قبول نیست که کردم فدای تو
جان در میان نهاده بوجه غرامتست ۳
آن خط مشک رنگ تو یارب چه شاهدست
وان قد همچو سرو تو الحق قیامتست ۴
چندین هزاردست برو برگرفته سرو
حقا که از خجالت آن سرو قامتست ۵
با آنکه نیست با غم تو رنگ عافیت
گرهیچ بوی وصل بود هم سلامتست ۶
جانم ز عشق در همه عالم علامتست ۱
از روزگار خویش مرا صد شکایتست
وز دوستان خویش مرا صد ملامتست ۲
گردل قبول نیست که کردم فدای تو
جان در میان نهاده بوجه غرامتست ۳
آن خط مشک رنگ تو یارب چه شاهدست
وان قد همچو سرو تو الحق قیامتست ۴
چندین هزاردست برو برگرفته سرو
حقا که از خجالت آن سرو قامتست ۵
با آنکه نیست با غم تو رنگ عافیت
گرهیچ بوی وصل بود هم سلامتست ۶
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۰ - باز مرا عشق گریبان گرفت
گوهر بعدی:شماره ۱۲ - ایندل که ببند زلف در بستست
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
