خلاصه و ردهبندی سنی
16+
این متن شعری است که در آن شاعر به ستایش و مدح شخصی خاص میپردازد. او از وفاداری، دعا و ثنای مردم، نام فرخنده، عدالت، تأثیر آفتاب، و زیباییهای طبیعت مانند بهار و نوروز برای توصیف آن شخص استفاده میکند. همچنین، از عناصر طبیعی مانند چرخ فلک، ستارگان، و شب سیاه بهعنوان نمادهایی برای بزرگداشت آن فرد بهره میبرد.
این متن به دلیل استفاده از زبان ادبی پیچیده، استعارهها و مفاهیم عمیق فلسفی و عرفانی، برای مخاطبان نوجوان و بزرگسال مناسب است. درک کامل آن نیاز به آشنایی با ادبیات کلاسیک و مفاهیم انتزاعی دارد.
شمارهٔ ۱۳۱ - دعا و ثنا
ای بر میان چرخ کمر از وفای تو
وی بر زبان خلق دعا و ثنای تو
آراستست خطبه بفرخنده نام تو
وافروختست سکه بفر و بهای تو
انصاف نوبهار ز تاثیر عدل تست
تاثیر آفتاب ز تأیید رای تو
گردون ز روشنان کواکب همیکند
چتر شب سیاه مرصع برای تو
این نوبهار خرم و نوروز دلگشای
فرخنده باد بر تو و بر ما بقای تو
وی بر زبان خلق دعا و ثنای تو
آراستست خطبه بفرخنده نام تو
وافروختست سکه بفر و بهای تو
انصاف نوبهار ز تاثیر عدل تست
تاثیر آفتاب ز تأیید رای تو
گردون ز روشنان کواکب همیکند
چتر شب سیاه مرصع برای تو
این نوبهار خرم و نوروز دلگشای
فرخنده باد بر تو و بر ما بقای تو
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شمارهٔ ۱۳۰ - رسم
گوهر بعدی:شمارهٔ ۱۳۲ - هجو گفتن
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.