خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
شاعر در این متن بیان می‌کند که تنها تحسین و تأیید مخاطب خاص برایش ارزشمند است و از تحسین‌های بی‌محتوا و دیگران بی‌نیاز است. او خواهان آن است که مخاطبش او را شایسته‌ی خدمت و تشریف بداند، زیرا تحسین‌های بی‌مغز دیگران برایش اهمیتی ندارد.
متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و اخلاقی است که درک آن‌ها به بلوغ فکری و تجربه‌ی زندگی نیاز دارد. همچنین، استفاده از صنایع ادبی و زبان شعر کلاسیک ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر دشوار باشد.
شمارهٔ ۵۹ - تشریف
نشوم من ز تو خرسند بتحسینی و بس
که گر احسنت نگوئی تو چو تو صد گویند
تو مرا لایق این خدمت تشریفی ده
زانکه تحسین تهی ام دگران خود گویند
که گر احسنت نگوئی تو چو تو صد گویند
تو مرا لایق این خدمت تشریفی ده
زانکه تحسین تهی ام دگران خود گویند
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شمارهٔ ۵۸ - قسم بمعبود
گوهر بعدی:شمارهٔ ۶۰ - برد نشابوری
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
