غزل ۱۳۳ - خیال روی توام دوش در نظر می‌گشت

خیال روی توام دوش در نظر می‌گشت
وجود خسته‌ام از عشق بی‌خبر می‌گشت ۱

همای شخص من از آشیان شادی دور
چو مرغ حلق بریده به خاک بر می‌گشت ۲

دل ضعیفم از آن کرد آه خون آلود
که در میانه خونابه جگر می‌گشت ۳

چنان غریو برآورده بودم از غم عشق
که بر موافقتم زهره نوحه گر می‌گشت ۴

ز آب دیده من فرش خاک تر می‌شد
ز بانگ ناله من گوش چرخ کر می‌گشت ۵

قیاس کن که دلم را چه تیر عشق رسید
که پیش ناوک هجر تو جان سپر می‌گشت ۶

صبور باش و بدین روز دل بنه سعدی
که روز اولم این روز در نظر می‌گشت ۷