خلاصه و رده‌بندی سنی
12+
شاعر در این شعر از لطف و بخشندگی خداوند سپاسگزاری می‌کند و بیان می‌کند که هرچند به لطف خداوند نان به دست آورده، اما نمی‌تواند نان تهی (بی‌برکت) بخورد. این شعر نشان‌دهنده‌ی قدردانی از نعمت‌های الهی و اهمیت برکت در زندگی است.
این شعر دارای مفاهیم عمیق مذهبی و اخلاقی است که درک آن برای کودکان زیر 12 سال ممکن است دشوار باشد. همچنین، استفاده از استعاره‌هایی مانند «نان تهی» نیاز به درک نسبی از ادبیات فارسی دارد.
شماره ۶۱۶ - ای جود ترا حاتم طی گشته رهی
ای جود ترا حاتم طی گشته رهی
وی روی نموده از توام روز بهی ۱
هر چند که نان یافتم از دولت تو
اما نتوانم که خورم نان تهی ۲
وی روی نموده از توام روز بهی ۱
هر چند که نان یافتم از دولت تو
اما نتوانم که خورم نان تهی ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۶۱۵ - ایخواجه توئی انک چو تو گرم روی
گوهر بعدی:شماره ۶۱۷ - آن بت که بود رخش بهارو باغی
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
