بیست مهر: روز بزرگداشت حافظ

خلاصه و رده‌بندی سنی 16+

این متن شعری است که در آن شاعر از عشق و دوستی و ویژگی‌های معشوق خود سخن می‌گوید. او معشوق را به خردمندی، نیک‌خویی و زیبایی توصیف می‌کند و از عشق و وفاداری به او سخن می‌گوید. همچنین، شاعر از درد فراق و بی‌وفایی یار شکایت می‌کند و به توصیه‌های اخلاقی مانند دوری از دشمن و حفظ نام نیک اشاره می‌کند.

این متن شامل مفاهیم عمیق عشق، وفاداری و اخلاق است که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد. همچنین، برخی از عبارات و مفاهیم نیاز به تجربه و بلوغ فکری بیشتری دارند تا به درستی درک شوند.

مشاهده کامل

با خردمندی و خوبی پارسا و نیکخوست
صورتی هرگز ندیدم کاین همه معنی در اوست

گر خیال یاری اندیشند باری چون تو یار
یا هوای دوستی ورزند باری چون تو دوست

خاک پایش بوسه خواهم داد آبم گو ببر
آبروی مهربانان پیش معشوق آب جوست

شاهدش دیدار و گفتن فتنه اش ابرو و چشم
نادرش بالا و رفتن دلپذیرش طبع و خوست

تا به خود بازآیم آن گه وصف دیدارش کنم
از که می‌پرسی در این میدان که سرگردان چو گوست

عیب پیراهن دریدن می‌کنندم دوستان
بی‌وفا یارم که پیراهن همی‌درم نه پوست

خاک سبزآرنگ و باد گلفشان و آب خوش
ابر مرواریدباران و هوای مشک بوست

تیرباران بر سر و صوفی گرفتار نظر
مدعی در گفت و گوی و عاشق اندر جست و جوست

هر که را کنج اختیار آمد تو دست از وی بدار
کان چنان شوریده سر پایش به گنجی در فروست

چشم اگر با دوست داری گوش با دشمن مکن
عاشقی و نیک نامی سعدیا سنگ و سبوست

«سعدی»
گوهرین | گنجینه های مکتوب | gowharin.ir