خلاصه و ردهبندی سنی
18+
شاعر از نوشیدن شراب سرخ و سبز (لعل و زمرد) سخن میگوید و از شادیای که این نوشیدنی به دل میدهد. او آرزو میکند که ساغری از این دو رنگ را در دست بگیرد تا رنگینکمان (قوس قزح) را بنوشد.
این شعر به نوشیدن شراب اشاره دارد که موضوعی نامناسب برای کودکان و نوجوانان است. همچنین، ممکن است درک مفاهیم عرفانی آن برای سنین پایین دشوار باشد.
شماره ۲۱۲ - جان تازه کند لعل در افشان ز قدح
جان تازه کند لعل در افشان ز قدح
با دل دهد از زمرد سوده فرح ۱
یک ساغر از انلعل و زمرد با هم
بر نه بکفم تا بکشم قوس قزح ۲
با دل دهد از زمرد سوده فرح ۱
یک ساغر از انلعل و زمرد با هم
بر نه بکفم تا بکشم قوس قزح ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۲۱۱ - ای شکر گفتار تو سرمایه روح
گوهر بعدی:شماره ۲۱۳ - ای گشته خجل ز انرخ گلگون گل سرخ
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.