خلاصه و رده‌بندی سنی
15+
این متن شعری است که در آن شاعر به ستایش معشوق می‌پردازد و از تأثیر کلام و وجود او بر روح سخن می‌گوید. شاعر بیان می‌کند که روح بدون سایه بود، اما رخ معشوق هم سایه‌ی روح شد و هم همسایه‌ی آن.
این متن دارای مفاهیم عرفانی و عاشقانه‌ای است که ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعاره‌ها و زبان شاعرانه نیاز به سطحی از بلوغ فکری و ادبی دارد که معمولاً از نوجوانی به بعد شکل می‌گیرد.
شماره ۲۱۱ - ای شکر گفتار تو سرمایه روح
ای شکر گفتار تو سرمایه روح
وی لعل گهر بار تو پیرایه روح ۱
بیسایه بود روح ولیکن رخ تو
هم سایه روح امد و همسایه روح ۲
وی لعل گهر بار تو پیرایه روح ۱
بیسایه بود روح ولیکن رخ تو
هم سایه روح امد و همسایه روح ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۲۱۰ - هر زن که ز عشقبازی آری بنکاح
گوهر بعدی:شماره ۲۱۲ - جان تازه کند لعل در افشان ز قدح
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
