خلاصه و رده‌بندی سنی 16+

در این متن، شاعر از غروب خورشید (دی خسرو) و شکست ارتش حبشه از روم سخن می‌گوید. سپس، ظهور معشوقه‌ای باده‌نوش را توصیف می‌کند که مانند نرگس خمار، او را مست کرده است.

متن شامل مفاهیم عاشقانه و استعاره‌های مرتبط با می‌نوشی است که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر نامناسب یا نامفهوم باشد.

مشاهده کامل

شماره ۱۹۶ - دی خسرو سیاره چو با شام نشست

دی خسرو سیاره چو با شام نشست
از جیش حبش فتاد بر روم شکست ۱

آمد بر من آنصنم باده پرست
چون نرگس پر خمار خود کردم مست ۲
وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی) قالب: رباعی تعداد ابیات: ۲ ۲۸۸
کانال گوهرین در ایتا
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۱۹۵ - دل در سر زلفین بتان نتوان بست
گوهر بعدی:شماره ۱۹۷ - گفتم صنما گر چه رخت همچو مهست
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.