خلاصه و رده‌بندی سنی
16+
شاعر در این متن به توصیف معشوق می‌پردازد و از زیبایی‌های او مانند پسته شکر، قامت بلند مانند سرو و صورت زیبا یاد می‌کند. همچنین اشاره می‌کند که توصیف دهان معشوق غیرممکن است زیرا زیبایی آن فراتر از کلمات است.
این متن حاوی مضامین عاشقانه و ادبی است که ممکن است برای کودکان و نوجوانان کم‌سن‌وسال نامفهوم یا غیرجذاب باشد. همچنین درک زیبایی‌شناسی و ظرافت‌های ادبی آن نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد.
شماره ۱۹۱ - جان برخی آن پسته شکر شکنت
جان برخی آن پسته شکر شکنت
وان قامت چون سرو و رخ چون شمنت ۱
در وصف دهانت نتوان گفت سخن
زیراک نگنجد سخن اندر دهنت ۲
وان قامت چون سرو و رخ چون شمنت ۱
در وصف دهانت نتوان گفت سخن
زیراک نگنجد سخن اندر دهنت ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۹۰ - هستم صنما ز مهر روی چو مهت
گوهر بعدی:شماره ۱۹۲ - وصف قدوخد گر طلبد کس ز منت
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
