خلاصه و رده‌بندی سنی
15+
شاعر در این بیت‌ها از عشق و شیفتگی خود به معشوق می‌گوید و حالات خود مانند سرگشتگی و آشفتگی را به زیبایی‌های معشوق مانند روی چو ماه و زلف سیاه تشبیه می‌کند. همچنین، از میل دل به سوی معشوق و جذبه‌های او سخن می‌گوید.
محتوا شامل مضامین عاشقانه و ادبی است که درک آن به سطحی از بلوغ فکری و آشنایی با ادبیات نیاز دارد. همچنین، استفاده از استعاره‌ها و تشبیه‌های پیچیده ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر دشوار باشد.
شماره ۱۹۰ - هستم صنما ز مهر روی چو مهت
هستم صنما ز مهر روی چو مهت
سرگشته و آشفته چو زلف سیهت ۱
چون ذره دلم میل هوا کرد چو یافت
خورشید رخ از سایه طرف کلهت ۲
سرگشته و آشفته چو زلف سیهت ۱
چون ذره دلم میل هوا کرد چو یافت
خورشید رخ از سایه طرف کلهت ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۸۹ - من رفتم و یادگار جانم بر تست
گوهر بعدی:شماره ۱۹۱ - جان برخی آن پسته شکر شکنت
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
